كاش وقتي زندگي فرصت دهد
گاهي از پروانهها يادي كنيم
كاش بخشي از زمان خويش را
وقف قسمت كردن شادي كنيم
كاش گاهي در مسير زندگي
باري از دوش نگاهي كم كنيم
كاش فاصلههاي ميان خويش را
با خطوط دوستي مبهم كنيم
كاش با حرفي كه چندان سبز نيست
قلبهاي نقرهاي را نشكنيم
كاش هر شب با دو جرعه نور ماه
چشمهاي خفته را رنگي زنيم
كاش بين ساكنان شهر عشق
ردپاي خويش را پيدا كنيم
تقديم به ياوران هميشه همراه
